வாங்குவதில் இன்பம்

யார் என்ன சொன்னாலும் சரி. எனக்கு வாங்குவதில் ஒரு இன்பம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. அது எனக்கான பொருளானாலும் அல்லது மற்றவர்களுக்கான ஒன்றானாலும். இந்த விஷயம் எனக்குப் புரிபட ஆரம்பித்ததிலிருந்து நான் வாங்கும் ஒவ்வொரு பொருளையும் இந்தக் கண்ணோட்டத்திலிருந்தே பார்க்கத் தொடங்கி இருக்கிறேஎ. எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாள் முதலாகவே என் தந்தை எனக்கு தேவையானவற்றை நானே தேர்ந்ததெடுத்துக் கொள்வதையே மிகவும் ஊக்குவித்தார். அவருடன் கடைக்குச் சென்று தீபாவளி, மற்ற விஷேசங்களுக்கு துணிகள்,மற்ற பொருள்கள் வாங்கிய நாட்கள் மிக இனிமையனவை. அந்த வயதில் எனக்குப் பிடித்த வண்ணத்தில் வாங்கிய உடைகள் எனக்குப் மிகச் சரியாக பொருந்தாவிடினும் அல்லது என் தோற்றத்தை அழகாகக் காட்டாவினும் என் மனதில் தோன்றிய மகிழ்ச்சியயும் திருத்தியின் வெளிப்பாட்டையும் நான் இன்றும் நினைவில் வைத்து இருக்கிறேன். ஆனால் முன்பு வீட்டு உபயோகப் பொருள்களில் நான் அதிக ஆர்வம் காட்டியதில்லை. மூன்று பேர் கொண்ட குடும்பத்திற்கு அன்று பெரிய தேவைகளும் ஏற்படவில்லை.

எங்கள் வீட்டின் முதல் விலையுயர்ந்த பொருளான இரும்பு அலமாரி வாங்கிய தருணம் என் நினைவில் இல்லை. என் வயதை விட அதற்குச் சில வருடங்களே குறைவாக இருக்கலாம். :). வீட்டில் எரிந்து கொன்டிருந்த் டங்ஸ்டன் குண்டு விளக்கிற்கு பதிலாக குழல் விளக்கு வந்த கதையை அம்மா மூலமே கேட்டிருக்கிறேன். நான் எட்டாவது முழு ஆண்டுத் தேர்வு எழுதி முடித்த அன்று தந்தையின் ஓய்வு பெறும் நாள். சக ஆசிரிய நண்பர்களின் அன்பளிப்புத்தொகையுடன் மேலும் தொகை சேர்த்து அந்நாள் நினைவாக ஒரு மின்விசிறியும்,மிக்ஸியும் வீட்டில் வந்திறங்கின. அதற்குப்பின் நாங்கள் சேர்ந்து இருந்த 7 வருடங்களில் கிரைண்டர் அம்மாவின் விருப்பத்தின் பேரிலும், 2 மடக்கு நாற்காலிகள் தந்தையின் நண்பரின் தேர்ந்தெடுத்தலின் விளைவாகவும் வந்தன. நான் இளநிலைக் கல்லூரி முடிக்கும் வரையிலும் கூட எங்கள் வீட்டில் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி இருந்ததில்லை. படிப்பு முடிந்து வேலைக்காக ஹைதராபாத் வந்ததில், அக்கா வீடு மேலும் பல செளகரியங்கள் நிறந்த வீடு. அன்றும் எனக்கென பெரிய தேவைகள் என்றும் இருந்ததில்லை.

வளர வளர இந்தத் தேர்ந்தெடுக்கும் நிலை வெறும் துணிகளில் இருந்து விரியத் தொடங்கியிருந்தது. சந்தைக்குச் சென்று காய்கறிகளைப் பொறுக்கி வாங்குவதில் என் ஆர்வம் கூட ஆரம்பித்தது. 

என் திருமணத்திற்குக்கூட புடவைகளையும்,சில அணிகளையும் தவிர வேறு தேர்வு செய்வதற்கான தேவை ஏற்படவில்லை. என் திருமணத்திற்கான என் பெற்றோர் சேர்த்து வத்திருந்த புதிய பாத்திரங்களை மட்டுமே ஊரை விட்டுக் காலி செய்ய்து வரும் வேளையில் கொன்டு வந்திருந்தோம்.

பல வருடங்களாக இருப்பதைக் கொண்டு சமாளித்துக் கொண்டு வந்த மனதில் சில வருடங்களாக மாற்றங்கள் ஏற்படத் தொடங்கியிருகின்றன. "Home Sweet Home " என்ற நினைப்பில் எனக்குத் தேவையான பொருள்களை முதல் முறையாக வாங்க மனம் அலைபாய்கின்றது.

இந்தப் பல வருடங்களில் நான் என் தேவைக்கென தேர்வு செய்து வாங்கிய பொருள் காமிரா மட்டும் தான். அதற்கு என் மனதில் என்றும் ஒரு நீங்காத இடம் இருக்கிறது. பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாக நான் வேலைக்குச் சென்றதில் நான் தேர்வு செய்து வாங்கிய பொருள் என்ன?. ஒன்றுமே இல்லை. வாழ்க்கையில் இதுவரையில் கிடைக்காத வாய்ப்புகள் இப்போது கிடைக்கும் பட்சத்தில் எனக்கு பிடித்தமானவற்றை தேர்வு செய்து வாங்குவதில் உள்ள இன்பத்திற்கு இணையில்லை. அப்பொருள் மற்றவர்களின் பார்வையில் தரத்தில் குறைந்து இருந்தாலும் ,என் வரையில் எதிர்பார்ப்பினை நிறைவு செய்து மகிழ்ச்சியை அளிக்கலாம். ஒருவேளை நான் மறுபடியும் வேலைக்குச் சென்று வாழ்க்கையில் முதன்முதலாக ஒரு பொருளை வாங்க வேண்டுமென்றால் எனக்கு மகிழ்ச்சியை அளிக்ககூடிய ஒரு வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியை வாங்குவேன். அதில் வரும் ஹாரி-பாட்டர் திரைப்படங்களைப் பார்ப்பதற்கும் மேலும் கையில் ரிமோட் கண்ட்ரோல் வைத்துக்கொண்டு பிடித்தமான அலை வரிசைகளை இஷ்டம் போல் மாற்றிப் பார்ப்பதற்காகவும். :)